Een dag van verbinding: De Welkom Thuis Dag

"Komt er binnenkort weer zo'n dag?"

Zo namen de bezoekers op donderdag 15 mei afscheid van ons tijdens de Welkom Thuis Dag voor statushouders en hun buur, buddy of vriend. Het was een mooie dag die in het teken stond van aandacht voor elkaar. Elkaar écht zien. 

Verhalen delen verbindt
Aan de verhalentafel bleven de verhalen stromen en de mensen bleven zitten.  We luisterden naar de verhalen van Dana uit Syrië, Patrick uit Congo en Abdullah uit Somalië onder muzikale begeleiding met de luit van Sabah Mardan en zijn dochter uit Turkije. Er werd (bijna) niet gesproken over de situatie in het thuisland, maar vooral over wat in Nederland opvalt. Er was veel herkenning en zo ontstond verbinding. 

Drukte in het vrouwenpaviljoen
Het vrouwenpaviljoen was er speciaal voor vrouwen. Een veilige plek waar de hoofddoek even af kon. Er werden prachtige henna tattoos gezet door Bouchra. De sfeer zat er bij de buikdanseressen goed in en Lea Kayiganwa uit Rwanda vertelde haar verhaal hoe ze 20 jaar geleden vluchtte en nu als raadslid werkt in Veenendaal en zich inzet als trajectbegeleider bij Stichting voor Vluchteling-Studenten, het UAF. 

Feest op het voorterrein
De voetballers van de Tigers Roermond zorgden voor een vrolijke noot op het voorterrein samen met de dames van de schmink, de ijsjes van collega Maurice, de drankjes van collega Roger en de pizza’s van collega Stephan.

Wat als je iets mag wensen….
De informatiemarkt binnen bracht gesprekken op gang. En bij de uitgang van de Welkom Thuis Dag ontstonden ook bijzondere gesprekken, namelijk bij de wensboom. Hier konden de gasten een wens voor de wereld achterlaten. Het waren wensen die recht uit het hart kwamen, zoals: ‘Iedereen gelijk en met respect voor elkaar’, ‘Moge er geen vooroordelen meer zijn en er voor altijd vrede heersen in een wereld vol met verschillende culturen’, ‘Dat iedereen zich ergens veilig voelt'. 

Want wat als we in een wereld leven mét elkaar in plaats van naast elkaar? Als we naar de overeenkomsten kijken in plaats van naar de verschillen? Dan is er een thuis voor iedereen.